برخی اصطلاحات خوشنویسی
دانگ قلم: دانگ به یک ششم از هرچیز قابل اندازه گیری را میگویند که در خوشنویسی ازین عنوان برای اندازهگیری قلم استفاده میشود.
چلیپا: در لغت به معنی مورب است. یکی از قالبهای خوشنویسی نسستعلیف و شکسته است که به دو بیت از یک شعربلند یا یک رباعی کامل که بصورت مورب در صفحه نوشته می شود می گویند.
سیاه مشق: از دیگر قالبهای خوشنویسی نستعلیق و شکسته است که از صفحات تمرینی خوشنویسان و به تدریج با تلفیق ذوق هنرمندان دوران مختلف خلق شد. در این روش با تکرار حروف و کلمات در کنارهم، فرم و ترکیبی زیبا بوجود میآید.
کتیبه: از دیگر قالبهای خوشنویسی است و به نوشتهای هنری بر رو ی سنگ یا کاشی که بالای دروازهها و بناهای تاریخی و عمارتها قرار دارد گفته میشود.
برای یادگیری خوشنویسی، می توان با خودکار و با قلم نی یادگیری را آغاز کرد.در اینجا بعضی از لوازمی که در هنر خوشنویسی سنتی با قلم به کار میروند را عنوان خواهیم کرد:
قلم نی: انواع و اندازه های مختلفی دارد که میتوان از قلم دزفولی، شمالی و یا خیزران برای نمونه یاد کرد. قلمی مرغوب خواهد بود که محکم و صاف، سنگین و مدور باشد.
قلمتراش: برای تراش و اصلاح قلم از آن استفاده می شود. قلمتراشها عموما از جنس فولاد آب دیده ساخته میشوند.
قطزن: وسیلهای که به هنگام قطع کردن (قط زدن) نوک قلم ، در زیر آن قرار میگیرد و روی آن دارای انحنای محتصری برای نشست بهتر قلم است و می تواند از جنس چوب، استخوان و یا پلیمر باشد.
دوات: ظرفی است که مرکب خوشنویسی و لیقه داخل آن قرار داده میشوند.
لیقه: (در لغت به معنای لیاقت دادن میباشد که در اینجا اندازه مرکب را لایق برای نوشتن می کند)
الیاف ابریشمی است که در داخل ظرف مرکب (دوات) قرار میگیرد و وظیفه آن
تنظیم اندازه مرکب برداشته شده باقلم و همچنین جلوگیری از ریختن مرکب است.
مرکب: از ترکیب پیگمنت های رنگی مانند دوده و... با صمغ یا رزینهای صنعتی در نوع خشک و مایع وجود دارد که بعنوان "مداد" نیز نامیده می شده . مرکبهای مایع که رواج بیشتری نیز دارند با رنگهای مختلف در بازار موجودهستند.
کاغذ: انواع مختلف کاغذ برای خوشنویسی وجود دارند که میتوان از کاغذ آهارمهره دست ساز و کاغذهای نیمه گلاسه یا گلاسه صنعتی یادکرد. بهترین کاغذ جهت خوشنویسی سنتی کاغذهای آهارمهره هستند که به طول عمر اثر هنری کمک بسیاری میکنند.
